- :: i U m b A :: -

 

     :: Dream must Real ::

     นักเรียน!! วันนี้ครูมีคำถามมาถามพวกเธอด้วยนะ

     คำถามอะไรหรอครับครู

 

     โตขึ้นหนูอยากจะเป็นอะไร ??

     ผมอยากเป็น ผู้พิพากษา

 

     ใครจะไปนึกล่ะว่า คำตอบในตอนนั้น จะเกิดเป็นแรงบันดาลใจขึ้นมาได้จริงๆ

     ทั้งๆที่ตอนนั้นเราคิดเพียงว่า อยากจะเป็นอะไรก็ได้ แต่ขอให้ดีกว่าพ่อเรา

     แต่เมื่อโตขึ้นแล้ว เรากลับไม่ได้อยากดีอยากเด่นอะไรกว่าพ่อเราเหมือนก่อน

     แต่เราอยากจะเป็น เพราะใจรัก

 

     ครั้งหนึ่งพ่อเคยพูดว่า  แม่เราจบจุฬาฯ ตอนนี้พี่เราก็ได้อยู่จุฬาฯ ไปคนแล้ว

                              แต่พ่อสิ ยังไม่มีคนตามไปอยู่ที่ ธรรมศาสตร์ ด้วยเลย

 

     หลังจากวันนั้น เราก็คิดมาเสมอว่า เราจะต้องเข้า ธรรมศาสตร์ ตามพ่อให้ได้

     จนกระทั่งวันหนึ่ง เราได้พลาดสิ่งที่เรียกว่า ฝัน และบันไดที่เราจะก้าวไปยังจุดนั้น

    

                                       เตรียมอุดมฯ

 

     มันเจ็บ..  เจ็บมาก

 

     และสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกแย่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ  เราล้ม แล้วไม่ลุกขึ้นสู้ต่อ

     จนกระทั่งวันหนึ่ง เราก็ได้เรียนรู้ด้วยตัวเองว่า

 

     ถ้าเราล้มอยู่อย่างนี้  แล้วเมื่อไหร่เราจะพบกับชัยชนะที่แท้จริงได้ล่ะ

 

     " ฝันให้ไกลแล้วไปให้ถึง เมื่อวันนั้นมาถึง ความสุขจะมากที่สุด เพราะได้มาด้วยความพยายาม "

    

          เอาล่ะ!! เราจะสู้กับมันต่ออีกซักตั้งนึง ให้มันรู้กันไปเลยว่า เราทำได้ !! 

    

     อีก 398 วัน                                                                     398 Days left

 

                                             สู้โว้ย !! 

 

     Ps. ฉันรักธรรมศาสตร์  เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน

 

     :: เติบโต ::

     วันเวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วเสียเหลือเกินนะ เผลอแปบเดียวเราก็อายุ 18 ปีซะแล้ว

     ยังแอบมีความรู้สึกว่าเมื่อวานเรายังได้วิ่งเล่นกันที่อนุบาลกันอยู่เลย

     นึกถึงเรื่องราวในวันเก่าๆ ภาพเหล่านั้นยังคงตราตรึงอยู่ในใจเราเสมอ

 

     แต่หากถามว่า ถ้าเราสามารถย้อนเวลากลับไปได้เนี่ย เราจะย้อนกลับไปมั้ย ??

     เราคงตอบว่าไม่

 

     เราไม่อยากสูญเสียเรื่องราวดีๆเหล่านั้นไป อยากจะเก็บมันไว้อยู่อย่างนี้

     ขอแค่เรานึกย้อนแล้วทำให้เรายิ้มได้ เท่านี้เราก็สุขใจมากพอแล้ว

     และที่สำคัญ..

 

     ตอนนี้เรามีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ หน้าที่ที่เราต้องทำให้สำเร็จ

 

     เมื่อเราโตเป็นผู้ใหญ่ แต่ขาดความรับผิดชอบในตัวเอง เราก็มิอาจได้ชื่อว่าผู้ใหญ่ที่แท้จริง

     หากจะเป็นเพียง ผู้ใหญ่ โดยนิตินัย เท่านั้น คือเป็นผู้ใหญ่ในทางกฎหมาย

     มิได้เป็นผู้ใหญ่โดยพฤตินัย

 

     และขณะนี้ ก็สมควรแก่เวลาของเราแล้ว เราควรจะเลิกประพฤติตัวเป็นเด็กๆเสียที

 

     สำเร็จในวันนี้ และพรุ่งนี้ คือ สำเร็จในทุกๆวัน

 

     สัญญา  ก็ต้องทำให้ได้อย่างที่พูด มิฉะนั้นมันจะเป็นเพียงแค่ลมปาก

    

    

     เพื่อพ่อแม่ คนที่เรารัก และเพื่อตัวเราเอง

 

     Ps.

          จะยอมให้ใครเขามารักเราได้ หากตัวเราเองเรายังไม่รัก

 

          จะยอมให้ใครเขามาเชื่อใจเราได้ หากตัวเราเองเรายังขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง

 

          ในเมื่อมีคนคนหนึ่งเขาทั้งรักและเชื่อใจเราแล้ว เรายังจะประพฤติตัวแบบเดิมๆอีกเหรอ??

          Complain

          ฮัลโล้ เอวรี่บ้อเด่ !! เผลอแป้บเดียวช่วงปิดเทอมอันแสนหวานของทุกคนก็จะหมดลงกันซะแล้ว รู้สึกผิดหวังกันใช่มั้ยล่ะ

          แต่รู้มั้ยการเปิดเทอมน่ะ  มันทำให้ชีวิตเรามีสีสันขึ้นจริงๆนะ เพราะมันทำให้เราได้ออกไปยังโลกภายนอก ไม่ต้องอยู่ใน

          กรอบ 4 เหลี่ยม กับหนังสือกองโตกองหนึ่งที่ไม่ได้คิดจะอ่านมัน มันจะไปมีความสุขอะไรล่ะ สู้ออกไปทำกิจกรรมนอกบ้าน

          ไม่ดีกว่าหรอ??  

         

          Doubtfulness

          แต่การออกไปทำกิจกรรมนอกบ้านในหน้าฝนนี้อาจจะลำบากกันสักหน่อย เพราะต้องคอยเอาพกร่ม และยาพาราติดตัวอยู่ตลอด  

          มิฉะนั้นเราคงจะได้นอนซมกันยาวแน่ๆ.. เมื่อพูดถึงหน้าฝน เพื่อนๆเคยสงสัยกันมั้ยว่าทำไมเวลาฝนตก เราต้องรู้สึกเหงา

          และอ้างว้างอยู่เสมอ ?? ในความคิดของอั้ม.. อารมณ์ของคนเรามักเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพอากาศ  เวลาฟ้าใส หัวใจเราก็จะสดใส มีชีวิตชีวา

          แต่พอฟ้าเต็มไปด้วยเมฆสีเทา ใจเราก็มัวหมองไปตามฟ้าได้เหมือนกัน แต่แปลกดีนะ ที่ธรรมชาติได้สร้างมนต์วิเศษให้แก่ฤดูนี้

          เพราะเมื่อไรที่ฝนตกลงมา ใจเราจะโหยหาถึงคนที่เรารัก พาให้หัวใจเราชุ่มฉ่ำ เมื่อฝนนั้นหยุดลง แสงสีทองอ่อนๆก็จะสาดส่อง

          มาพร้อมท้องฟ้าที่เริ่มแย้ม กระทบน้ำฝนที่เกาะอยู่ตามไม้ดอกต่างๆ ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามจริงๆ

         

          Special Event

          วันที่ 9 พฤศจิกายน เราไปงานพืชสวนโลก ใครอยากได้ของฝากจากเชียงใหม่ หรือว่าพรรณไม้ที่ขายตามงานก็บอกมาได้นะ

          จะไปซื้อมาให้ทุกๆคนเลย

     

          วันที่ 4 ธันวาคม จัดงานราตรี ราชโบริกาฯ ใครศิษย์เก่าราชฯอย่าลืมมาร่วมงานล่ะ  โต๊ะนึงนั่งได้ 10 คน โต๊ะละ 3 พัน

          สนใจติดต่อได้ที่เพื่อนเก่าของทั่น หรือ อั้มนี่ล่ะ

 

           Ps. ตัวเองไปเชียงใหม่ เค้าหวังว่าตัวคงได้เห็นความสวยงามในหน้าฝนนะ

 

                ช่วงเปลี่ยนฤดูปีนี้ไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ ว่ามั้ย ? 

 

                คราวนี้อาจจะเขียนเพ้อๆไปหน่อยนะ  เพราะฝนกำลังตกอยู่เลยล่ะ ^-^

 

          :: มึน ::

          กุรุนะ ตอนนี้ยังมีอีกหลายคนที่กำลังสอบไฟนอลกันอยู่ ซึ่งบวรนิเวศของกุเองก็เช่นกัน แต่กลับกันที่ว่า ของพวกแกสอบไล่กัน

          แต่ของพวกเรามันสอบซ่อม 55+ โรงเรียนนี้สอบเร็วโคตรๆ อ่านหนังสือกันไม่ทันกันถ้วนหน้านะฮะ -_-"

          ในปีนี้จึงมีคนเกรดตกเยอะเป็นพิเศษ  ตอนไปฟังเกรดกุก็ลุ้นซะตัวโก่ง ว่าเลขกุจะติด 0 หรือไม่ !? เพราะข้อสอบปลายภาค

          กุทำไม่ได้เลยซักข้อ !! ไม่ได้เลยจริงๆนะ T-T"  แต่สุดท้ายผลออกมา  กุได้ 50 เป๊ะเลยอะ!!  โอย ซึ้งอาจารย์มากๆ

         

           และอยากจะบอกเกรดตัวเองซักนิดนึง นี่ไม่ได้กะประจานตัวเองหรอกนะ  แต่แบบว่า เลขมันค่อนข้างสวยล่ะ

           มอ 4 เทอม 1  ได้  3.48

           มอ 4 เทอม 2  ได้  3.47

           มอ 5 เทอม 1  ได้  3.46

 

          เรียงตัวกันอย่างสวยงามจริงๆ แต่เห็นเกรดน้อยๆอย่างนี้นะ  กลับได้ที่ 14 ของสายชั้นว่ะ  โรงเรียนนี้ช่างกดเกรดเสียจริงๆ -*-

 

          :: รถถัง ::

          ในช่วงรัฐประหารอย่างนี้ คงจะหนีข่าวอะไรไปไม่ได้นอกจาก รถถัง !! ที่คุณพี่ทหารทั้งหลายมาจอดเรียงรายไว้หน้าพระบรมรูป

          ด้วยความที่พี่สาวอยากได้รูปรถถังมาก เราก็จัดให้ ปั่นจักรยานบีเอ็มเอ็กจากสนามมวยราชดำเนิน ไปยังลานพระบรมรูปอย่างว่องไว

          และไร้ยางอายแก่ผู้พบเห็น เพราะกุทั้งปั่นตัดหน้ากล้อง  และตัดหน้ารถที่ขับผ่านไปมา วอนตีนและนรกมากๆครับ แต่เค้าคงไม่

          กล้าทำอะไรหรอก เพราะเค้ากลัวแม่ไก่มาไล่จิก  มันไม่คุ้มๆ สุดท้ายก็ได้มาหลายสิบรูปอยู่ โอเค อย่างน้อยกุอยู่อยู่ในประวัติศาสตร์

          ชาติไทยบ้างล่ะวะ !!

 

          Ps. ตัวเองมาปั่นจักรยานที่ลานพระบรมรูปด้วยกันมั้ย ฮ่าๆๆๆ ^o^

    

               วันที่ 14 ตุลา 49  กุถอดเหล็กแล้วนะ  ฮี๊ว !!